سلام از اینکه چند روزی نبودم واقا باید ببخشید و از اینکه ایمیل ها رو جواب ندادم به دلیل مشکلی بود هاتمیل پیدا کرده بود و جند روزی بعضی از ایمیل ها رو باز نمی کرد . خوب اول اینکه مطلب دیگه از فاطمه به دسم رسیده که مطلب واقا خوبیه که در اولین فرصت می آپلودش می کنم . خوب دوست عزیز جناب جزیره از تمامی نظرات شما واقا تشکر می کنم همچنین محمد جان .ببینید دوستان می شه به کسی فوش داد اما از کلمات مناسبی استفاده کرد ! می شه از کسی انتقاد کرد اما توئم با احترام باشه . من نگفتم که از حرفهای فاطمه جان انتقاد نکنید فقط خواهش می کنم حداقل فوش ندید ! چنتا نظر در مورد مطلب فاطمه جان بود که اونها رو دلیت کردم . خواش می کنم عفت کام را رعایت کنید! ...

 

از همه دوستان خواهش می کنم توی نظر خواهی شرکت کنید . چرا بعضی از دوستانی که میان و اینجا و سر می زنن خیال می کنن اینجا کلاس درس هست ؟ ببینید دوستان هر کسی یه نطری داری و در مورد خاصی یه طرض فکر خواصی داره که ممکنه  اشتباه باشه ! پس شما هم نطر تون رو بدین ! واقا 400 نفر اومدن فقط 10 نفر نظر دادن که 5 تا فقط فوش بود!

خوب بریم سر موضوع امروز می خوام امروز درباره خشم صحبت کنم !

 

گاهي تو رابطتون همه چيز قشنگ و محبت آميزه. همديگرو دوست دارين و فكر مي كنين اين آرامش رو هيچ چي نمي تونه ازتون بگيره... ولي يك دفعه، همه چي خراب مي شه... دوست خوبي كه تا يك ساعت پيش خيلي مهربون بود، كاري مي كنه كه شديدأ از دستش عصباني مي شين و همه اون قشنگي از بين ميره... اينكه چي شما رو عصباني كرده، مطرح نيست. چيزي كه خيلي مهمه، عكس العملي كه تو اين مواقع نشون ميدين. بايد بدونين كه اگه نتونيد به خشمتون جهت بدين، مستقيمأ روي رابطتون اثر منفي ميذاره، اثري كه شايد هيچ وقت نتونين جبرانش كنين و به مرور دوستيتون رو سرد ميكنه.

اشتباه نكنين، نبايد خشمتون رو فرو بدين. كاملأ بر عكس... وقتي شديدأ عصباني هستين، چرا سكوت مي كنين؟ اون بايد نتيجه كارش رو ببينه. بعضي ها به غلط فكر مي كنن، اگه عصبانيتشون رو نشون ندن، احترام دوستيشون حفظ مي شه و خشم رو در وجودشون، حبس مي كنن. هر چند بعد از مدتي آروم مي شن، اما اين خشم از بين نميره، فقط تغيير ميكنه و تبديل به دلخوري موندگار مي شه. هر بار هم يك ناراحتي جديد، به دلخوري هاي قبلي اضافه مي شه. ناراحتي و خشم بايد تا ذره آخر تخليه بشه و هيچ زماني براي اينكار بهتر از همون لحظه اول نيست. منظورم اين نيست كه اولين چيز ارزون و نشكني كه بدستتون رسيد، پرت كنين، چشمتون رو به روي همه خوبيهاي دوستتون ببندين و هرچي به ذهنتون رسيد بگين. حتي در اوج عصبانيت، فراموش نكنين كه در مقابل دوستتون هستين، اگه به فكر آينده نيستين، دست ِ كم گذشته رو فراموش نكنين. از همه مهمتر، يك احتمال ضعيف ( خيلي ضعيف! ) هم واسه بي گناهي ِ دوستتون يا غير عمدي بودن اشتباهش بذارين، چون بعدأ شرمساريش براتون مي مونه.

شايد وقتي خيلي عصباني هستين، مشكل ِ كه اين چيزها رو بخاطر بيارين، امّا اگه حفظ گرمي روابطتون، براتون با ارزش ِ، بايد براش زحمت بكشين. سعي كنين حرفتون رو بزنين. در قدم اول، هيچ اشاره اي به نقش دوستتون، در احساس بدي كه داريد، نكنين. فقط احساستون رو كاملأ تشريح كنين. دنبال متهم كردنش هم نباشين، چون حتمأ از خودش دفاع مي كنه و اين شما رو بيشتر عصباني مي كنه، امّا وقتي كه بگين چقدر عصباني و ناراحتين و چه احساسي داريد، چي مي تونه بگه؟... بگه نداري؟... همين كه بتونين احساستون رو كامل بيان كنيد تا همه خشمتون تخليه بشه، كلي آروم مي شين... وقتي آرومتر شدين، بهش بگين كه اون رو عامل ناراحتيتون ميدونين، ولي ديگه گوش هاتون رو به روي حرفهاي دوستتون باز كنين، اگه داره توضيح ميده، به حرفهاش گوش بدين و اگه منطقي ِ، بپذيرين. هيچ وقت هم پياز داغش رو زياد نكنين، وقتي حرفهاي دوستتون آرومتون كرده، وانمود نكنين كه هنوز عصباني يا ناراحتين... يادتون باشه، عدم صداقت، خيلي سريع روابط رو مصنوعي و سطحي مي كنه. اگه هنوز عصباني هستيد بذارين بدونه اينقدر ناراحت شدين كه با يك عذرخواهي آروم نمي شين، اما لبه تيز خشمتون رو به طرف دوستي تون نگيريد و هيچ وقت اصل رابطه رو زير سئوال نبرين. بجاي زخم زبون يا نيش و كنايه از چيزي كه آزارتون داده، بدون سانسور، حرف بزنين. نبايد تا وقتي كه مشكل كاملأ حل نشده كوتاه بيايين، چون هيچ مشكلي خودبخود كه حل نمي شه.

ولي خوب، هميشه هم اين شانس رو ندارين كه در موقعيت بالا باشيد و خشمتون رو سر دوست ِ بيچارتون خالي كنين. فرض كنين كه به هر دليلي اون رو عصباني كردين و دلتون مي خواد هر چه زودتر به وضعيت آروم قبل برگردين... خيلي مهمه كه دوستتون رو در اين شرايط ترك نكنين. چرا بعضي ها فكر مي كنن حالا كه دست گل به آب دادن! بهتره تشريف ببرن و هر وقت كه دوستشون آروم شد خودش بياد دنبالشون عذرخواهي كنه!؟ مسئوليت كاري كه كردين بپذيريد، فرار نكنين. هر چي باشه، شما، اون رو عصباني كرديد پس بايد بمونين و مساله رو حل كنين، تا دلتون مثل روز اوّل، صاف بشه. سعي كنين خونسرديتون رو حفظ كنيد و به حرفهاش گوش بدين، نه اينكه شما هم عصباني بشين. اگه دوستتون آتيش گرفته شما بايد كمك كنين تا خاموش بشه، نه بذارين آتيش دامن شما رو هم بگيره. حتي اگه حق با شماست، با قيافه حق به جانب، از مهلكه فرار نكنين... وقتي مرحله تخليه خشم، كامل طي بشه، مي تونين هر چي خواستيد، از خودتون دفاع كنين. اشتباهي كه بعضي ها مي كنن فورأ با عذرخواهي يا حرفهاي محبت آميز ميخوان همه چي تموم بشه... شايد با چند تا جمله قشنگ ناراحتي ها موقتأ از ياد بره، امّا از بين نميره.

فرض كنين اون نميخواد با شما حرف بزنه، شما بايد اين كار رو براش راحتتر كنين، ازش بخواين هر چيزي كه تو دلش ِ و اذيتش مي كنه رو به زبون بياره و در مقابل، شنونده خوبي براش باشين. مدام حرفش رو قطع نكنين. حرف گذشته ها يا ديگران رو پيش نكشين. نشون بدين كه حرفها و احساسش براتون مهمه و عميقأ از اتفاقي كه افتاده متاثريد. اگه خوب به حرفهاش گوش بدين، فورا عصبانيتش فروكش مي كنه و آماده شنيدن حرفهاي منطقي مي شه... حالا اتفاقي كه افتاده رو از اوّل بررسي كنين. اگر مقصريد بپذيريد و حتمأ عذرخواهي كنيد... اگه خوب پيش برين، مي بينين كه هوا دوباره تو دوستيتون آفتابي شده... از همديگه تشكر كنين كه به هم كمك كرديد، تا اين مشكل، اساسي حل بشه. احساس خوبي كه در اون لحظه خواهيد داشت ارزش اين همه رو داره، اين خوشي رو با هم شريك بشين. ديگه اينجا رو خودتون استاديد...

اما اين آخر ماجرا نيست... بزودي اتفاق ناراحت كنندهً ديگه اي مي افته و شما باز هم عصباني ميشين... اگه روزهايي كه روابطتون صاف و آفتابي هست رو بجاي حرف زدن راجع به ديگران و چيزهاي بي فايده، بشينيد روراست با هم حرف بزنين و به دوستتون كمك كنيد، تا ياد بگيره كه در مواقع خشم و ناراحتي، چطور باهاتون حرف بزنه، چه كارهايي خشمتون رو بيشتر يا كمتر مي كنه و چه نياز و خواسته هايي دارين، دفعه بعد مساله سريعتر حل ميشه... خيلي جالبه كه بعضي ها خصوصي ترين چيزهاي زندگيشون رو براي هم تعريف مي كنن اما در مورد نيازها و خواسته هاشون همه چي سرّي ِ !... اين تصور غلط رو بندازين دور كه اگه كسي شما رو دوست داره، خودش بايد اين چيزها رو بفهمه. عشق، حسّ ششم نيست! شما، خودتون هم به سختي مي دونين چي مي خواين، ديگري از كجا بايد بدونه .

 

شما چطور فکر می کنید؟ از تمامی دوستان خواهش می کنم که فعلا تا مشکل هاتمیل حل نشده فقط تو بخش نظر خواهی برام پیقام بزارن با تشکر!

 

/ 21 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
MOHAMAD

salam be AMINE azizam va tamame bachehaye bazdid konande az site: shabe yaldatoon mobarak.shud o piruz bashid...........

جی جی جیغ جیغو و لی لی لجبازه

اخه هر کسی جنبشو نداره که اشتباهات رو قبول کنه. ادما دوست دارن فقط ازشون تعريف بشه .اميدوارم روزی برسه که اين مساله ی ما دخترا ... ما پسرا.... تو جامعمون حل شه.موفق و سر بلند در پناه حق باشی.

جزیره

سلام. ۱۰ تا نظر که ۵ تاش فوشه !!! آماره خوبيه.

جزیره

ولی در مورد نوشتت: جالب بود. و خيلی خيلی بدرد بخور. من خودم چند باری تو اين موقعيت قرار گرفتم؛ حالا فهميدم که چقدر اشتباه می کردم. چند باری هم تو اين موقعيت هايی قرار گرفتم که آدم نميتونه همون موقع داد و بی داد کنه ( مثلا تو مهمونی ) بعدشم که آدم عصبانيتش خوابيده و خانوم ها هم دوست ندارن به مضوع چند ساعت قبل اشاره ای بشه !!!!!!!! تو سايتم www.jazire.org يک سری نوشته به اسم نکاتی در مورد دوست يابی قرار دادم. خوشحال ميشم نظراتت رو هم بدونم. گفته بودی نوشته ی بعدی از فاطمه هستش ( خدا به خير کنه ؛ هنوز که نتئنسته جواب سوال های قبلی منو بده )‌!!

سینا

سلام امیدوارم که هر جا که هستی خوش و خرم و موفق باشی امین جون خدا وکیلی این متنو بخون و بش جواب بده! از شما و فاتی خانم خواهش میکنم که هر کودوم به صورت جداگونه یه پیشنهاد به من بدین(اما عملی باشه) خوب حالا بی خیال حاشیه روی برم سر اصل مطلبی که میخوام عرض کنم آقا ما یه چیزی(منظورم دختره)دیدیم خیلی ازش خوشم اومد خواستم برم جلو اما..... بابا وسط خیابون که نمیشه بیفتم دنبال اون چیزه خلاصه هر کاری کردم نتونستم برم جلو(آخه در شان وشخصیت من نیست که وسط خیابون مزاحم دخترا بشم) حالا میخوام ببینم که اگه دوباره وسط خیابون اونو دیدم بهترین عمل چیه؟ البته من چهره خوشکلی دارم(به خدا نمیخوام از خودم تعریف کنم) شخصیت هم که به اندازه کافی برای خودم قائل هستم پسر سر به راهی هم هستم(اینو گفتم که فاطی جون خدایی نکرده فکری در مورد من نکنه) خدا وکیلی جوابشو برام بنویسید یه دنیا ممنون

سینا

آقا فقط میتونم اینو بگم(منظورم نظر خواهیه) واقعا خسته نباشی اما یه انتقاد هم دارم بابا یه راههایی به ما پیشنهاد کن که ۱ ـ عملی باشن ۲ ـ حساب شده باشن ۳ ـ قبلا تست شده و جواب داده باشن ممنونم

آرنوشا

ببین امین جون من مطلبتو خوندم خوب بود اما یه مشکل داشت اون هم این که:خیلی به صورت کلی حرف میزنی منظورم اینه که همه آدما مپل هم نیستن و با هم فرف میکنن پس روش بر خورد ما با اونا هم نباید به یه شکل باشه متوجه منظورم میشی؟ در کل مطلب خوبی بود اما من با بعضیاش موافقم و با بعضیاش ها مخالف ok?

MOHAMAD

امين جان من ازت گله دارم !چرا از حرفهاي بعضي افراد كوتاه فكر و معذرت مي خوام احمق دلسرد و ناراحت ميشي؟! اقا جون نا اميد نشو........ به نوشتنت ادامه بده. چرا پيدات نيست؟ به خدا اينا كه ميان اينجا وقت ميذارن چرت و پرت مينيويسن به همه بد و بيراه ميگن شخصيت خودشونو نشون ميدن كه چقدر افراد بي جنبهاي هستن. ما همگي دوست داريم و منتظر صحبتهاي بعديت هستيم. با تشكر از امين خوبم و با عذر خواهي از تمام دوستان.....

پويا

خوبه كه ديگه ميتوني اميل ها را بخوني سرت هم كه شلوغه ما رو ريز ميبيني برات ميل فرستادم حتما بخون ، جوابشو اگه بدي بد نيست

یه بنده خدا

وبتون عالیه مطلباش مفیدوموثره دست گلتون دردنکنه[دست]همینجورپیش برین یه وقت توقف نکنینا[اضطراب]جدی میگم بخدا